Whangarei

Gisteren een boel sightseeing gedaan in Whangarei.

Allereerst naar het Kiwihouse om eens te kijken naar de befaamde kiwi. Deze liet even op zich wachten, blijkbaar houdt ie van verstoppertje spelen. Foto's maken mocht niet aangezien de kiwi in het donker leeft en niet van flitslichten houdt.

Bij het Kiwihouse was een klein parkje om te wandelen, dus daar even doorgelopen.

Daarna naar de Abbycaves gegaan. Dit was een beetje een zoete inval, dus ik had geen zaklamp meegenomen. Ben dus maar niet al te ver de grotten ingegaan, met alleen een aansteker is de kans toch vrij groot dat je de uitweg niet meer kan terugvinden. Het gebied daar was wel heel mooi, een beetje zoals Luxemburg, met grote rotsen, riviertjes enz. Alleen dat hier dan veel palmbomen e.d. groeiden i.p.v. dennen en beuken enzo. Daarna nog naar een ander wandelgebied gegaan en voordat ik wist was de dag alweer voorbij.

Teruggekomen in het hostel zaten nog steeds dezelfde backpackers te niksen. Ben nog nooit een hostel tegengekomen waar de gasten zo weinig uitvoerden, daar zitten ze echt de hele dag te hangen, lopen eens het stadje in en dat is het dan wel.

's Avonds kwam er leven in de brouwerij, opeens kregen ze door dat het vrijdag was en moest er dus een berg bier en wijn gehaald worden. Daarmee werd bier/wijn pingpong gespeeld. Er werden bekers met bier/wijn aan de 2 lange zijden van de tafel opgesteld en de groep werd in 2 partijen verdeeld. Om de beurt mocht iedereen 3 pingpongballen naar de bekers van de tegenpartij gooien en als het raak was, dan werden de bekers leeggedronken.

Voor een tijdje was het wel grappig, maar op een gegeven moment zijn we met een groepje toeschouwers weer gezellig op de bank gaan zitten om daar wat te keuvelen.

Vanmorgen weer verder gereden naar Tutukaka. Van hieruit starten de duiktochtjes naar een van de beste duikplekken ter wereld, The Poor knight islands Heb me net ingeschreven voor een refreshmentscursus, de bastards hebben me zowaar huiswerk meegegeven om er weer een beetje in te komen, dus vandaag ga ik maar braaf huiswerk maken :(

Morgen staan dan 2 duiken op het programma en een tour over de Poor knights islands, waarbij ik voor de eerste duik nog even apart met een instructeur te water ga en wat skills moet oefenen voordat we dieper het water ingaan.

Mangawhai heads

Nou, maandag zo'n beetje de hele dag bezig geweest met het voorbereiden van de reis.

Zorgen voor wat noodeten en drinken voor in de auto, je weet tenslotte maar nooit wanneer ie ermee ophoud. Naar de garage geweest om de olie te verversen, waar ik de halve middag kon bivakkeren. Naar de AA geweest om me aan te sluiten bij de wegenwacht en de verzekering af te sluiten en toen kon ik dan toch eindelijk met een gerust hart wegrijden uit de grote stad.

Aangezien het al tegen de avond liep en ik best moe was van het wachten leek het me geen goed idee om al te ver te gaan rijden. Het is toch best vermoeiend om aan de andere kant van de weg te rijden en de wegen zijn nogal bochtig, dus zeker voor een beginnende automobilist geen goed idee om half slaperig achter het stuur te kruipen.

Dus Devenport werd de eerste stop. Hier was ik al eens geweest met de kiwitour, een leuk klein dorpje vlakbij Auckland. Hier eens een luxe huisje voor mezelf gehuurd, in de achtertuin van wat mensen en lekker genoten van de rust.

De volgende dag weer fris en fit op weg gegaan naar Mangawhai heads, een piepklein dorpje langs de kust. Hier een prachtig backpackers hostel gevonden, de Costal cows. Hier bleek ik de enigste gast te zijn, dus ik had mooi een 6persoonskamer voor mij alleen, een hoop luxe voor weinig geld.

De eerste dag wat uitzichtspunten en miniwandelingetjes afgegaan, het leuke is dat iedereen die je hier tegenkomt automatisch een praatje met je komt maken, dat had je in de stad niet zo.

De wandeling die ik eigenlijk wou doen, the Cliff walk kon ik die dag niet doen, want het zou spoedig vloed worden en dan was een deel van de route onbegaanbaar.

Dus daar waagde ik me de dag erna aan. Die wandeling was echt prachtig, aan de ene kant steeds de prachtigste bergen en aan de andere kant de oceaan. Soms door het bos en dan weer over het strand, dat was echt genieten.

In het hostel waar ik nu ingecheckt heb, zit een Zweed waar ik in Auckland ook heel kort (een uurtje ofzo) een kamer mee gedeeld heb. Hij is toen vertrokken met de fiets en heeft 200 km gefietst om hier te komen :p

Hij gaat de hele reis met de fiets doen zegt ie, ben benieuwd hoe lang die fiets het uithoudt, want hij ziet er nu al behoorlijk gammel uit. Ikke ben toch blij dat ik met een autootje rondtuf :)

Weekendje Auckland

Zaterdag begon de autojacht.

Deze automarkt was verrassend klein en de prijzen lagen hoog, dus ik was er alweer snel klaar mee. Toen had ik dus nog de hele middag over om andere dingen te doen.

Aangezien de Skytower toch wel de grote trekpleister is van deze stad, ben ik toch maar eens even gaan kijken. Het uitzicht was prachtig van 220 meter hoog.

Daarna nog naar Kelly parltons geweest, hier kon je pinguïns bekijken en allerlei vissen. Dat was best mooi om eens te zien, al vond ik het wel aan de dure kant, zelfs met de backpackers korting.

Vervolgens een mooie wandeling terug naar de stad gemaakt langs het strand en ik begon aan mijn rustig avondje waarin ik van plan was de verkeersregels eens door te nemen van dit land.

Mijn kamergenootjes echter (een Engelsman en een Canadees meisje) hadden weer een free pizza avond ontdekt ergens. Ik had ook nog wel zin in een stukje pizza, dus ging met die 2 op pad.

Na het verorberen van de pizza (deze keer een betere met spek en ananas) gingen we op zoek naar livemuziek, het was tenslotte zaterdag en we verwachtte dat dan toch wel ergens in de stad iets leuks te doen moest zijn. We vonden een café met een groot bord buiten dat er livemuziek zou komen, dus we gingen vol verwachting naar binnen. Het lokale rugbyteam was er ook aanwezig, straalbezopen al, blijkbaar was dat hun stamkroeg. Na een tijdje kwam er een mannetje met een akoestische gitaar binnen en dat was dan de livemuziek van die avond.

Na een tijdje hield ik het wel voor gezien daar. Het rugbyteam hing de hele tijd bij ons, dat Canadees meisje was echt zo'n typisch cheerleadertypke en dat soort vierkantige kerels worden daardoor enorm aangetrokken blijkbaar en omgekeerd. Het was wel even grappig, maar ik was het schouwspel toch snel moe. Bij de volgende kroeg speelden 3 Japannertjes knoepervals AC/DC en voor de rest was nergens livemuziek te vinden in onze regio, dus heb ik het maar opgegeven.

Zondag moest ik er alweer vroeg uit voor de automarkt, die was een dorpje verderop.

Daar waren meer auto's voor betere prijzen. Urenlang heb ik lopen dwalen, niet wetend wat te kiezen. Ondertussen veel gepraat met allerlei mensen en zo beetje bij beetje ontdekte ik waar ik naar op zoek was en waarop te letten. Na verschillende testritjes viel mijn keuze dan op een Nissan sunny. Geen typische backpackersauto, maar dat was ook juist de bedoeling. Schijnt dat backpackers auto's de meest gewilde auto's zijn om te stelen, vooral omdat er altijd een leuke bonus in ligt, aangezien alle backpackers hun waardevolle spullen in de auto insluiten.

Dus voor mij mooi een auto met kofferbak. Vervolgens was het uren wachten op de keuring, je kon daar at the spot meteen de auto laten keuren en natrekken of de auto wel was van de persoon die je probeerde de auto te verkopen.

Autootje was goedgekeurd, op een paar kleinigheden na (een band die een beetje versleten was, tankdop sloot niet helemaal en de olie moest ververst worden).

Voor de avond was ik door een monnik uitgenodigd voor een of andere feestavond met gratis eten bij de Hara krishna. Nu laat ik me niet snel een gratis maaltijd langs de neus gaan, dus ook hier was ik weer van de partij. Julia wilde wel mee, dus we gingen de uitdaging samen aan.

Aangekomen bij de Hara krishna, waren ze net bezig met een liedje te zingen dat alleen als tekst had hara krishna en dat tig keer achter elkaar. Hierna kwam een spreker die van alles vertelde over hun filosofie. Hierna gingen ze met hun allen een dansje doen, voor ons het juiste moment om even naar buiten te vluchten en een sigaretje te roken.

Toen kwam eindelijk dan het eten, vegetarisch, maar toch erg lekker. Verschillende monniken en zusters kwamen met ons praten en we hebben ons vriendelijk en geïnteresseerd opgesteld zodat er geen tere zieltjes gekwetst werden door ons.

Al met al best een grappige avond :p

En tja, nu is het maandag. Vandaag heb ik dan nog wat zaken te regelen rondom het autootje en dan ga ik richting noorden. Waar precies weet ik nog niet.

Toeristje spelen in auckland

Nou, de informatie van woensdag is intussen een beetje bezonken.

Na alles op een rijtje gezet te hebben, heb ik besloten even te wachten met de zoektocht naar een auto tot het weekend. Dan zijn nl. een aantal automarkten, waarbij ook mensen ter plaatse zijn die de auto checken op gebreken. Nu is bij de markt van zaterdag zo dat die mensen niet helemaal betrouwbaar zijn, maar bij de markt van zondag zouden ze wel betrouwbaar moeten zijn.

Zaterdag ga ik dus alvast een beetje oriënteren en dan zondag wat serieuzer kijken en waarschijnlijk kopen.

Dus nu waren lekker 2 dagen over om toeristje te spelen. Voor de donderdag hadden we ons een gratis kiwitour geboekt, die ons werd aangeboden door het IEP (centrale organisatie waar alle andere backpackersorganisaties bij zijn aangesloten, dus ook de mijne, travel active).

We lieten ons volledig verrassen wat we op deze tour gingen doen. We kregen een zeer enthosiaste chauffeur, die erg graag vertelde.

De eerste stop was bij de Harbourbridge, een mooie grote brug over het water heen. Hier gingen we een wandelingetje over de brug maken, waar je een prachtig uitzicht had. Met ons ging een groepje bungeejumpers mee, dus wij mochten mooi kijken hoe hun zich van de brug wierpen en kletsnat weer boven kwamen.

Vervolgens zijn we even wat gaan eten in Devenport (een wijk van Auckland) en naar Mt. Victoria gereden, 1 van de 40 vulkanen van de stad. Na het uitzicht op de top bewonderd te hebben en het prachtige duivel-in-een-doosje kanon (kanon dat naar beneden en naar boven gedraaid kan worden zodat vijanden het niet kunnen zien staan als het niet in gebruik is) zijn we weer netjes afgezet voor ons hotel.

Toen Julia en ik even een sigaretje gingen roken buiten kregen we verschillende aanboden van cafe's in de handen gedrukt (bareigenaren lopen hier actief klanten te werven bij de hotels) en we besloten om de gratis pizza-avond in een dichtbijgelegen bar toch niet aan onze neus voorbij te laten gaan.

Dit leek wel een gouden formule, de bar was volledig volgepakt met hongerige backpackers die wel een stuk pizza lustte. We kregen een overheerlijke pizza met spek, aardappelen en marmanite en vervolgens werd gezellig bingo gespeeld. Een van onze Deense meisjes won een kaart voor gratis drank, dus we zijn lekker blijven hangen totdat de gratis drank op was, dat was nog eens een goedkoop avondje uit eten/stappen.

Vandaag zijn Julia en ik naar een naburig eilandje gegaan, Rangitoto. Dat is een van de jongere vulkanen van de stad. We waren wat aan het twijfelen of het wel leuk zou worden vanwege het weer, maar tegen de tijd dat we op het eiland waren, was het gelukkig opgehouden met regenen en kwam warempel de zon nog door ook.

Het eiland was echt prachtig :)

Aankomst Auckland

Hehe, we zijn er. Gisteren dan eindelijk aangekomen in Auckland.

Vanaf Londen heb ik gezellig afgereisd met een Duitse student bio-informatica (of zoiets), die nog helemaal niet gewent was aan reizen en die zo twijfelachtig was over hoe het juiste vliegtuig te vinden dat ie dolblij was dat ie gewoon achter iemand aan kon lopen wat toch dezelfde kant op moest. We moesten toevallig ook dezelfde bus weer in zodat ie zonder problemen zijn universiteit kon bereiken.

Meteen nadat onze wegen zich scheidde kwam ik alweer de volgende Duitser (pff, lijkt wel of die Pruisen overal zitten) tegen, een meisje (Julia) die ook in die bus zat en die naar hetzelfde hotel ging als ik. Dus we hebben samen ingecheckt en werden automatisch kamergenootjes.

In totaal liggen we met 6en op een kamertje, 4 meiden en 2 jongens. Plaats om onze bagage uit te pakken is er niet, zelfs nu alles ingepakt is kunnen we nauwelijks lopen op ons kamertje, maar het is wel beregezellig. 's Middags zijn Julia en ik de stad een beetje gaan verkennen, hebben eenhaven en het Albertpark gevonden. Dat is wel mooi aan deze stad, ook al is het een miljoenenstad, overal vind je binnen 5 minuten lopen wel een mooi stukje natuur of water.

Vandaag hebben we een informatiebijeenkomst gehad over allerlei zaken, wat er er allemaal te doen is, hoe je te verplaatsen, hoe werk te vinden, sofinummer en bankrekening openen, telefoonabonnementen enz.

Daarna was iedereen een beetje gaar van de overdosis informatie. We hebben onze telefoon-, bank- en sofinummer zooi op orde gebracht en een gratis tour (kiwitour) door Auckland geboekt voor morgen.

Het grappige is wel dat ik hier niet de enige ben zonder enig plan van aanpak, werkelijk iedereen is aan deze reis begonnen zonder een plan.

Het groepje wat zich tot nu toe bij me gevormd heeft bestaat uit dat Duitse meisje, een canadees meisje, 2 Deense meisjes en een Deense jongen.

Dat zal ook maar tijdelijk zijn, want hun hebben allemaal maar een krap budget, dus die gaan vrij snel op zoek naar werk en ikke ga lekker eerst toeristje spelen en als er tijd over is pas werken.

Onze eerste kiwizomer als inwoners van dit land - Verhalen

De zomer zit er weer op, dus het is langzaamaan weer tijd voor een update!

We zijn meteen met onze neus in de boter gevallen met onze eerste zomer, wat een lekker weertje!

Iets van 5 dagen regen over de laatste 4 maanden zoiets, de rest veel zonneschijn en af en toe eens een wolkje. Dat zal waarschijnlijk in het najaar wel veel modderstromen opleveren, als de weergoden zich opeens herinneren dat ze zijn vergeten ons te bewateren. Dat is (gelukkig) toch meer een probleem van de wat landelijkere gebieden, in de stad hebben we niet zo veel zand/modder.

Voor ons dus vooral de voordelen van mooi weer, dus we hebben heel veel mooie uitjes gemaakt rondom Christchurch. Enkele hoogtepunten waren :

De wandeling bij Lake Taylor met de kerstmis. Wij onze rugzakken volgeladen met allerlei luxe lekkernijen, er van uitgaande dat het maar 4 uur lopen was naar de hut waar we kerst zouden doorbrengen, bleek het toch meer iets van 6-7 uur lopen te zijn. Mooie wandeling, maar op het einde waren we toch wel moe, mede dankzij alle extra ballast. Eenmaal gesetteld in de hut hadden we wel een zeer luxe kerstdiner, voor hut-in-the-middle-of-no-where dan.

Mount Sunday. Zeer korte en gemakkelijke wandeling, maar de uitzichten zijn spectaculair. Niet voor niets een van de locaties of Lord of the Rings. Grappig is dan als je daar op eigen houtje gekomen bent en dan stopt er opeens een bus met toeristen die een zeer dure LOTR tour geboekt hebben. Dan heb je meteen het idee dat je geld bespaard hebt, geeft toch weer een extra goed gevoel :)

Arthurs pass. Bealey Spur track. Gemakkelijke wandeling van 4 uur zoiets, met mooie uitzichten over de omgeving. We waren er wel al geweest vorig jaar, maar toen we uitgenodigd werden om die track te doen met mensen, vonden we het geen enkel probleem om die mooie route nog een keertje te lopen.

Midnight Stargaze tour bij Lake Tekapo. Een van de uitjes die we met Keith\'s pa gedaan hebben toen die op bezoek was in Februari. Ongelooflijk hoeveel sterren je daar kunt zien! En door de telescopen lieten ze ons dingen zien zoals nebulars en clusters, maar het meest indrukwekkende vonden we toch Saturnus. Die was zo mooi met z\'n ringen er omheen! We hebben leren navigeren met het Southern Cross sterrenbeeld (hopelijk hebben we die wijsheid nooit nodig) en veel andere sterrenbeelden en de Melkweg gezien.

Op de eerstvolgende wandeling na Keith\'s pa bezoek hadden we eigenlijk wel navigatie skills nodig, maar dat was overdag, dus we hadden niet zo veel aan ons nieuwgeleerde trucje met de sterren. Dat was een wandeling bij Lewis Pass. Een collega van Keith had die wandeling gevonden in een wandeltijdschrift en Keith zei tegen mij dat het 4 uur naar de hut was en dan 6 uur via de andere kant teruglopen. Toen we bij de groep kwamen, dachten hun dat het 8 uur teruglopen was en uiteindelijk kwam het neer op 10 uur. De 4 uur naar de hut waren gemakkelijk en mooi en we hadden een gezellige avond daar met een mooi kampvuur. De dag erna vertrokken we al vroeg om 8 uur \'s morgens en de problemen begonnen al na de eerste bocht. Stijl bergop door het bos heen zonder wandelpaadje. Diegene van de groep die navigeerden hadden goed werk verricht, want na een uur ploeteren door de struiken en bomen kwamen we dan op de goede plek het bos weer uit. Daar zagen we berg nr 2 verrijzen. Gelukkig met minder begroeiing, dus nu konden we tenminste zien waar we heen gingen en van het uitzicht genieten. Na een uur stijl bergop ploeteren weer, konden we berg nr 3 zien. Langzaam begon ik mijn neus wel vol te krijgen van het continue bergop lopen, maarja, er zat niks anders op als die 3de berg ook maar op te klauteren. Gelukkig was het daarmee ook klaar en werd de wandeling wat vlakker. Totdat we aan de afdaling begonnen, dan was 1 zeer steile helling, waar we gelukkig op onze bipsen vanaf konden glijden. Effe pauze voor de beentjes dus :) Toen dachten we dat we er bijna waren en dat we alleen maar eventjes de rivier hoefden te volgen om weer bij de auto te komen. En dat duurde en dat duurde en dat duurde maar. Zo\'n 4-5 uur constant over de rivier hopsen, want een paadje liep er niet langs en soms was er links plek en soms rechts, dus ontelbare keren de rivier oversteken. Dus iedereen was erg blij toen we uiteindelijk dan toch nog voor het donker bij de auto\'s aankwamen. Ondanks dat het een hele mooie wandeling was, gaan we deze denkelijk toch niet nog een keertje doen. Het was toch wel wat veel om eventjes in een weekendje te doen, 3 dagen ervoor uittrekken zou beter zijn...

Het weekend erna dus lekker rustig aan en hebben we een bevriend koppeltje van Zuid-Afrika meegenomen naar Kaikoura om te vissen. Naja, de heren dan, want wij dames hadden het niet helemaal op de hoge golven. Wij hebben gewoon een mooie (makkelijke en korte) wandeling gemaakt en ijs gegeten. Het was nu wel superleuk in Kaikoura. Het is altijd al een hele mooie locatie (was er al 5 keer geweest), maar nu waren er ook heel veel jonge zeehondjes, dus dat was nog een extra traktatie.

Naja, we hebben ons dus niet verveeld de afgelopen maanden, te veel om hier allemaal op te noemen ;)

Tussendoor natuurlijk werken, want een echte vakantie hebben we niet gehad. Maar dat was niet zo heel erg, elk weekend was ook eigenlijk al een kleine vakantie.

In februari is Keith\'s pa een paar weekjes komen logeren, dus ook daarmee hebben we wat uitjes gemaakt. Ook wel fijn om Keith\'s pa wat beter te leren kennen, want we hebben niet zo veel kans om elkaars familie te ervaren.

Intussen nog geprobeerd de tuin in orde te houden, zo ver er tijd voor was, maar intussen liggen we vooral mijlenver achter met het snoeiwerk. Dus als iemand het idee krijgt om hier binnenkort onverwachts aan de deur te kloppen, krijgt ie meteen een snoeischaar in de handen geduwd ;)

Verders: Keith z\'n contract is verlengt voor een half jaar, dus die is ook nog even onder de pannen. Bedrijf is onlangs overgenomen, dus het is erg onzeker hoe het daar verder gaat. Hij heeft zijn permanent visum sinds januari, dus nu hoeft ie niet meer lief voor mij te zijn om z\'n visum te krijgen ( gelukkig is ie toch nog steeds even lief).

En last but not least: in mei kom ik eventjes wat van jullie lentezonnetje meepikken en wat achterstallige kraambezoekjes doen, dus be aware!

Zo, nu zijn jullie wel weer zo\'n beetje op de hoogte :)

Aja, foto\'s komen zodra mijn memory card meewerkt. Hij wil niet meer met onze computer praten, dus ik kan mijn foto\'s niet uploaden...

Laatste update voor dit jaar

Allereerst wil ik alvast iedereen fijne feestdagen toewensen! Kerstkaarten doe ik nog steeds niet aan. Dus niet getreurd als je er geen onvangt, je bent niet vergeten, maar ik doe gewoon niet mee aan dat ritueel.

Hier wordt het zeker geen witte kerst, maar hopelijk wel een zonnige. Tot nu toe ziet het er goed uit, het schommeld tussen de 18-28 graden de laatste weken , dus het kan wel wat worden. We hopen er een mini-vakantie van 5 dagen van te kunnen maken, de kampeerspullen staan al klaar, dus nu even afwachten wat de zon ervan denkt.

Kerstsfeer krijgen we uiteraard niet te pakken met zulk weer, al zijn de Kiwi\'s wel al helemaal in de mood ervoor. Het lab hebben we zeer uitbundig versierd, met flikkerende lampjes en alles erop en eraan. De baas hebben we verrast na z\'n vakantie met een volledig versierd kantoor, compleet met treinset en zingende kerstballen en toeters en bellen overal.Tja, dat krijg je als personeel tijd te veel heeft, dan gaan ze gekke dingen doen :p

Dus ja, nog steeds niks te doen op het lab. Intussen ben ik meestal de klos met interne audits en met bestellingen wegruimen etc, maar nog steeds veel lege tijd. En interne audit klinkt niet zo erg als het lijkt hoor, dat duurd hier maar een kwartiertje ofzo. Je neemt 3 monsters en controleerd of die op de juiste manier zijn afgehandeld, dat is de hele audit. Dus ik vind het wel grappig, met nog in het achterhoofd hoe we dit in Nederland aanpakten (daar waren wel een aantal mensen een flinke tijd mee zoet). Ik ga hier ook niemand van belang vertellen hoe het anders kan, deze audits bevallen me opperbest :p

Intussen ben ik met een horticulture cursus begonnen, plantjes kweken. Altijd handig met het oog op een toekomst buiten het lab. Ze willen zelfs zo graag dat mensen dit vakgebied in gaan, dat de overheid het volledige lesgeld betaald! Dus daar moet wel werk mee te vinden zijn lijkt me en tuinieren vond ik altijd al leuk, dus misschien past het ook wel bij me.

Keith heeft intussen een andere baan, bij een trust company deze keer (ben niet zo thuis in dit soort bedrijven, dus ik weet zo even niet wat we dat in het Nederlands zouden noemen). Ze voeren bijvoorbeeld testamenten uit (kijken dat het geld terecht komt zoals het bedoeld was) en bealen rekeningen voor bedrijven vanuit potjes geld in hun beheer etc. Ik snap er de ballen van, maar Keith weet er een heel stuk meer van, dit past wel redelijk goed bij hem. Is maar een tijdelijk contract voor zwangerschapsverlof helaas, maar met een beetje geluk kan ie daarna toch blijven.

Verder ligt de aanvraag weer klaar voor Keith\'s permanente visum, dus weer een paar spannende weken voor ons in het verschiet. Weer hetzelfde ritueel met brieven van mensen die verklaren dat we een koppeltje zijn (dit keer moesten het brieven van Kiwi\'s zijn) en foto\'s en poststukken en rekeningen etc. Hopelijk zijn ze er nu dan toch van overtuigd dat we niet doen alsof, maar dat we toch echt een relatie hebben.

We gaan zowat elk weekend er op uit om te wandelen in de meest prachtige gebieden,we genieten er op en top van dat we zo veel moois binnen handbereik hebben. Een dagje thuis is ook niet verkeerd, met zo\'n mooi uitzicht en een prachtig park om de hoek is het zelfs op een wat regenachige dag nog adembenemend.

En verder zullen velen van jullie wel hebben meegekregen dat ik weer tante geworden ben, mijn broer Louis en z\'n vrouw Maartje hebben weer een dochtertje gekregen! Dat is wel een bezoekje aan Nederland waard weer, dus volgend jaar kom ik weer even een paar weekjes jullie kant op! Dus zet de vlaai maar alvast klaar :p